|
سرمایه گذاری برای ارتقای سلامت(Investment
For Health)
سرمایه گذاری برای ارتقای سلامت(IFH)
مفهومی است که وظایف و فعالیتهای بهداشتی را بگونه ای بسط و گسترش
می دهد که حتی از اقدامات اجتماعی،اقتصادی و محیطی که لزوما هم
اقدامات بهداشتی نیستند بهره های بهداشتی به دست می آورد. سرمایه
گذاری برای ارتقای سلامت(IFH)
یک رویکرد کل نگر است که به شناسایی روابط متقابل دنیای
اقتصاد،موضوعات و مسایل اجتماعی و محیط زیست می پردازد. این
رویکردبا فراهم کردن یک برنامه کاری یک شکل اعلام می دارد که منافع
متقابل و دوجانبه حالت تصادفی نداشته بلکه قابل شناسایی است و می
توان برای آن سرمایه گذاری کرد. این امر موجب به حداکثر رساندن
منابع دردسترس برای هرکدام از بخش های توسعه شده و از اتلاف منابع
و نیز از دوباره کاری جلوگیری می کند.
محققین ثابت کرده اند سرمایه گذاری در سایر بخش های
توسعه تاثیر چشمگیری بر وضعیت سلامت و نیز بر نتایج مربوط به
سلامت(Health
Outcomes)
دارد. بکار گرفتن برنامه ریزی شده مفهوم سرمایه گذاری برای ارتقای
سلامت(IFH)
ثروت و دارایی یکپارچه ای را در منطقه ایجاد می کند که پاسخگوی
خیلی از مشکلات است.
بهتر است بین مفهوم سرمایه گذاری برای ارتقای
سلامت(IFH)
و سرمایه گذاری در حیطه سلامت(Investment
In Health)
تمایز قایل شویم. سرمایه گذاری در حیطه سلامت(IIH)درواقع
سرمایه گذاری در خدمات بهداشتی(Health
Services)
است که می تواند منافع اجتماعی هم در پی داشته باشد. این امر برای
بخش مراقبتهای بهداشتی سطح دوم چالش برانگیز خواهد بود
چرا که در گذشته در این بخش بهای کمتری برای ارتقای سلامت و
فعالیتهای جامعه(Community Action)
و توسعه اقتصادی پایدار داده می شد. با تعییر رویکرد سرمایه گذاری
در حیطه سلامت(IIH)
به سرمایه گذاری برای ارتقای سلامت(IFH)ضمن
اینکه نظام خدمات بهداشتی منافع بیشتری را کسب خواهد کرد،منافع
اجتماعی و اقتصادی بیشتری نیز برای کل جامعه به ارمغان خواهد آورد
و بالاخره اینکه، یک جامعه سالم تر هم سهم بیشتری را در توسعه
اجتماعی و اقتصادی منطقه(به معنای اعم) خواهد داشت.
هدف کلی رویکرد سرمایه گذاری برای ارتقای سلامت(IFH)،
ارتقای سلامت جامعه از طریق کاهش مداوم نابرابریهای موجود در
سلامت است. برای رسیدن به این هدف تعیین کننده های اجتماعی،اقتصادی
و محیطی سلامت و نیز حمایت از شیوه زندگی سالم،محافظت از سلامت
افراد،بهبود دسترسی به خدمات محلی و سایر خدمات سلامت در این
رویکرد مد نظر قرار می گیرد. این مقاله را به زودی می توانید به
شکل کامل تری در نشریه داخلی شماره 6 انجمن مطالعه
نمایید.
فقر و دینامک اجتماعی ارتقای سلامت
از اوایل دهه 1990، مفاهیم فقر و توسعه از تاکید مطلق بر درآمد
فاصله گرفته و به سوی توجه همه جانبه تر به سلامت انسانی تکامل یافته است. طبق این مفهوم
جدید، فقر تنها به معنای درآمد پایین نبوده، بلکه شامل کاهش طیف
کامل قابلیتهای اصلی انسان از جمله سلامت می باشد. بنابراین اصطلاح
فقر انسانی به محرومیت از ابزارهای لازم برای دستیابی به
امکانات(بعنوان مثال دسترسی فیزیکی به مراقبت سلامت) و محرومیت از
عوامل پایه ای که این دستیابی را تسهیل می نماید(مانند دسترسی
اجتماعی به خدمات مربوط به سلامت)،اشاره دارد. بر اساس این طرز
تلقی، توسعه انسانی شامل فرایندهایی است که با گسترش انتخاب افراد
، آنها را قادر می سازد به امکانات مختلف دست یابند(بعنوان مثال
انتخاب یک شیوه زندگی سالم)
این مفهوم پیچیده که برای فقر و توسعه ارایه شده است، بر فرایندهای
تعاملی که در دینامک اجتماعی ارتقای سلامت نقش اساسی ایفا می
نماید، اهمیت زیادی قایل است. بعنوان مثال، امکانات اقتصادی روی
سلامت تاثیر می گذارند بطوری که درآمد پایین سبب محدودیت دسترسی به
مراقبت سلامت و فرصت های ارتقا دهنده سلامت شده و از سوی دیگر
وضعیت نامناسب سلامت نیز توانایی افراد را برای کسب درآمد
بالاترمحدود می سازدو در ایجاد فقر دخیل است.
رابطه علی دو سویه بین توسعه اقتصادی و سلامت توسط"کمیسیون
اقتصاد کلان و سلامت"
که هدف آن تاکید بر نقش حیاتی سلامت در رشد اقتصادی بوده است، مورد
توجه قرار گرفته است. اهمیت سلامت همچنین در چارچوب یک الگوی چند
بعدی توسعه انسانی پایدار یکی از پیامهای کلیدی اهداف توسعه هزار ه
جدید است.
کلام آخر اینکه ارتقای سلامت به خودی خود
حایز اهمیت است اما بهبود سلامت به عنوان
پیش نیاز و عامل عمده موثر در رشد اقتصادی و مشارکت اجتماعی محسوب
می شود.
تلفكس: 22001870
–
021
0912-4905285
|
